W zamkniętym świecie wtulone, błogie serce. . .

Kim Ona jest...?
Kimś odległym, obcym...
Nieosiągalnym...

Uwielbia wpatrywać się w niebo pełne przyćmionych gwiazd...
Lubi spacery w sercu nocnych pragnień...
Biega z wiatrem wśród ciemnych chmur...
Uwiecznia nieziemskie krople deszczu...
Tuli głowę do poduszki w blasku rozdymionych świec...
Zamyka oczy...

Wiecznie zamyślona... zapatrzona w osobistą bajkę...
Kocha świat, jak żadna istota...

Pragnie nieskończoności i szczęścia całego świata...
Upada, ale nie potrafi rezygnować...
Wiara w człowieka nie potrafi Jej opuścić...
Nadzieja na lepsze jutro dla życia...

Czasem chciałaby to zmienić...
Lecz Jej serce... to zbyt duża otchłań...
Nie umie przejść obojętnie, widząc ludzkie łzy...
Nie potrafi spojrzeć zimno na złamaną duszę...

Opuszcza swą siłę, aby się poświęcić...
Chowa twarz i ukrywa lśniące krople...
Nie chce, by Bóg je odkrył...
Przyznaje się do porażki... ale nie poddaje się...



Zamknięta w ludzkich problemach...
Odrodzona przez Twoje ramiona...
Potrzebuje tylko Ciebie do pełnienia swej roli...
Dajesz Jej siłę i moc...
Sprawiasz, że czuje sie bezpieczna...

Bez Ciebie Jej życie straciłoby sens...
Nauczyłeś Ją sensu wrażliwości...
Właśnie Ona widzi w Tobie 'coś'... piękny zmrok...
Ona dziś pragnie powiedzieć Ci... "dziękuję"...

Więc powiedz mi...
Kim Ona jest?
Kim...?